வங்காள கவர்னர் கோபால்கிருஷ்ணா – நாங்கள் சந்தித்தோம் ஆனால் அரிதாகவே, கீதா டாக்டரை அறிந்த மற்றவர்கள் நான் கூற முடியாத சான்றுகளுடன் அவரைப் பற்றி எழுத எனக்கு எந்தத் தொழிலும் இல்லை. ஆனால், ஜனவரி 2026 தொடக்கத்தில், அவளைப் பற்றி ஏதாவது எழுதும்படி என்னிடம் கேட்கப்பட்டபோது, ​​ஏன் என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அவள் இறந்துவிட்டாள் என்று நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லை.

மேலும் கடந்த ஆண்டின் கடைசி மாதத்தின் கடைசி நாளில். ஐயோ, என்றேன். ஐயோ, ஐயோ.

கீதாவுக்கு புரிந்திருக்கும். அவள் உள் வாழ்க்கையை, உள் உணர்வுகளை அறிந்தாள். அவர் ஒரு எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர் என்று விவரிக்கப்படுகிறார்.

ஆனால் கீதா எனக்கு தெரிந்த, உணர்ந்த, உண்மையானவர். 2025 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், எங்கள் வீட்டில் இரவு உணவிற்கு என் மனைவியுடன் என்னுடன் சேர முடியாமல் போனபோது, ​​தனக்கு நடமாடும் பிரச்சனைகள் இருப்பதாகவும், அதனால் அவளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த பூக்களை அனுப்புவதாகவும் செய்தி அனுப்பினார். என்ன ஒரு பூங்கொத்து அனுப்பினாள்! நாங்கள் எங்கும் பெற்றிராத மிக அழகானது, மேலும் பல நாட்கள் வாடாமல் இருந்தது.

நான் அவளுக்கு ஒரு குவளையில் பூக்கள் பிரகாசமாக இருக்கும் ஒரு படத்தை அனுப்பினேன், அவள் மகிழ்ச்சியடைந்தாள். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவள் மீண்டும் வெளியே செல்ல ஆரம்பித்தாள், கடந்த ஆண்டு ஏப்ரல் இறுதியில் நான் அவளை கடைசியாகப் பார்த்தபோது, ​​அவள் தனது இளமை நாட்களை நினைவு கூர்ந்தாள். அவரது தந்தை பாகிஸ்தானின் தலைநகரான கராச்சியில் உள்ள இந்திய உயர் ஸ்தானிகராலயத்தில் நியமிக்கப்பட்டார்.

டிசம்பர் 19, 1960 அன்று, பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவும் பாகிஸ்தான் அதிபர் அயூப் கானும் சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட நிகழ்வை கீதா தெளிவாக நினைவு கூர்ந்தார். நேருவை ‘ஒளிரும்’ என்று அவர் விவரித்தார் மற்றும் அவரது வார்த்தைகள் ஒப்பந்தத்தை ‘பாடல்’ என்று விளக்கினார்.

இன்று நேருவின் இலட்சியவாத, தொலைநோக்குப் பார்வை, நடைமுறைச் சார்பற்ற தன்மைக்கு ஒரு உதாரணமாகக் கருதி, ‘உண்மையில் அது அவருக்குப் பாவியாக இருந்தது’ என்று கூறுவோரும் உண்டு. கீதா தடுமாறினாள். ஆறுகள் மற்றும் அவற்றின் நீர் ஆகியவை அண்டை நாடுகளைப் போலவே இயற்கையான போக்கைக் கொண்டுள்ளன.

பயங்கரவாதம் நமக்கு அதை சிதைத்து விட்டது. முன்னதாக பாரிஸில் உள்ள இந்திய தூதரகத்தில் இடுகையிடப்பட்டது, அவரது தந்தை கீதாவிற்கும் அவரது சகோதரி மஞ்சுளாவிற்கும் இந்தியாவில் இருந்து வருகையாளர்களை விருந்தளிப்பது உட்பட ஒரு வித்தியாசமான அனுபவங்களை வழங்கினார்.

பலர் வந்தனர். வந்தவர்களைப் பற்றி கீதா எனக்கு எழுதினார்: “எல்லோரும் செய்தார்கள், மகாராணிகளும் இளவரசிகளும் கிட்டத்தட்ட வழக்கம் மற்றும் பாரம்பரியத்தின்படி.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜோத்பூர் இளவரசிகளில் ஒருவரை நான் சந்தித்தேன், அவர் அந்த நேரத்தில் பாரிஸுக்குச் சென்றிருந்தார், அவரும் திருமணமாகாதவர், ஆனால் பந்தயங்களில் நல்ல நேரம் இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார். சர்தார் மாலிக்குகள், இந்தியத் தூதுவர் (1950களின் முற்பகுதி), அந்த நேரத்தில், சுதேச நீதிமன்றங்களில் ஒன்றான கபுர்தலாவுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்ததால், அனைத்து இந்திய இளவரசர்களுடனும், தினேஷ் சிங் போன்ற அரச குடும்பத்துடனும் தொடர்பு கொண்டிருந்தார், அவர் கலாசார இணைப்பாளராகவோ அல்லது தூதருக்கு ஒரு PA ஆகவோ இருக்கலாம்.

என் அப்பா எங்களிடம் கூறியது எனக்கு நினைவிருக்கும் மற்றொரு பெண் டாக்டர் சுசீலா நாயர் (பியாரேலாலின் சகோதரி). விசா அல்லது பாஸ்போர்ட் போன்ற சரியான ஆவணங்கள் இல்லாமல் அவள் திரும்பினாள்.

எங்கள் அப்பா விமான நிலையத்தில் தனது சேலை பல்லவியால் தன்னை மூடிக்கொண்டதாகவும், தூதரகம் தலையிட்டு அவளை மீட்கும் வரை நகரவோ அல்லது விசாரிக்கவோ மறுத்துவிட்டதாகவும் கூறினார். ”அது சத்தியாகிரகம், குறைவானது இல்லை, இது ஒரு பொது நோக்கத்திற்காக நடத்தப்படவில்லை என்பது விரிவான விஷயம்.

மற்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, மகாத்மா காந்தியின் தனிப்பட்ட மருத்துவரான சுசீலா நாயர், கதையின் பக்கத்தை தொடர்புபடுத்துவார். சோகத்தின் குகையிலிருந்து கீதா நகைச்சுவைக்கு மாறிக்கொண்டிருந்தாள். முடிவதற்கு சிறிது காலத்திற்கு முன்பு, அவள் எனக்கு ஒரு மின்னஞ்சலில் எழுதினாள்: “எனக்கு 80 வயதாகிவிட்டதால், எனது சமகாலத்தவர்கள் அல்லது கொஞ்சம் வயதானவர்கள், இதேபோன்ற குழப்பமான நிலையில் இருப்பதை நான் காண்கிறேன்.

முழங்கால் மாற்று அறுவை சிகிச்சைகள் மற்றும் இயக்கம் தொடர்பான பிற சிகிச்சை முறைகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற மூன்று மருத்துவமனைகள் இப்போது உள்ளன. இயக்கம் தொடர்பான அறுவை சிகிச்சை முறைகளைத் தவிர்ப்பதற்கு ஒரு நபருக்கு என்ன தேவை என்பதை மதிப்பிடுவதற்கு அப்பல்லோ குழுமம் ஒரு சிறப்புப் பிரிவைத் திறந்துள்ளது.

உங்களுக்குத் தெரியும், தொலைதூர இடங்களில் உள்ள ஸ்பாக்கள் மற்றும் ஆரோக்கிய தொகுதிகள் – ஒன்று, நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும், காரைக்குடியில் – நடைமுறையில் உள்ளன. இவற்றை வடகிழக்கு இளைஞர்கள் சேவையாற்றி வருகின்றனர்.

நமது கேரள செவிலியர்கள் ஏற்றுமதிக்காக உள்ளனர். நைன் பெர்ஃபெக்ட் ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் மிகவும் வித்தியாசமான பிரைம் தொலைக்காட்சித் தொடர் உள்ளது. மீண்டும், வயதான பெரியவர்கள் விலைக்கு இளைஞர்களால் பராமரிக்கப்படுகிறார்கள்.

வனவிலங்குகள் அல்லது தனிமங்களால் நுகரப்படும் தொலைதூர பனிக்கட்டியில் பாட்டியை விட்டுச் செல்ல அனுமதித்த பழைய எஸ்கிமோ தீர்வு ஒரு சிறந்த வழி என்று நான் கற்பனை செய்ய விரும்புகிறேன். ஆனால் பனி மிக வேகமாக உருகுவதால், அது கூட இனி சாத்தியமில்லை. ” கீதா எனக்கு அனுப்பிய கடைசி மின்னஞ்சலில், இந்த வசனத்தை எனக்கு அனுப்பினார்: ஆன்மிகவாதிகள் பற்றி என்ன செய்ய வேண்டும், முஸ்லிம்களே, நான் என்னை அடையாளம் காணவில்லை.

நான் கிறிஸ்தவனோ யூதனோ ஜோராஸ்ட்ரியனோ முஸ்லீமோ இல்லை. நான் கிழக்கிலும், மேற்கிலும், நிலத்திலும், கடலிலும் இல்லை; நான் இயற்கையின் புதினாவைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, சுற்றும் வானங்களைச் சேர்ந்தவன் அல்ல.

நான் மண்ணுமல்ல, நீரும், காற்றும், நெருப்பும் அல்ல; நான் பேரரசின், தூசி, அல்லது இருப்பு, அல்லது நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவன் அல்ல. நான் இந்தியாவைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, சீனாவைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, பல்கேரியாவைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, சாக்சினைச் சேர்ந்தவன் அல்ல; நான் ஈராகுயின் ராஜ்ஜியத்தைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, கோரா-சான் நாட்டைச் சேர்ந்தவன் அல்ல.

நான் இவ்வுலகைச் சேர்ந்தவனும் அல்ல, மறுமையைச் சேர்ந்தவனும் அல்ல, சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் சேர்ந்தவன் அல்ல. நான் ஆதாமின் அல்லது ஏவாளின் அல்லது ஏதேன் மற்றும் ரிஸ்வானைச் சேர்ந்தவன் அல்ல.

என் இடம் இடமில்லாதது, என் சுவடு சுவடு இல்லாதது; ‘இது உடலும் அல்ல, ஆன்மாவும் அல்ல, ஏனென்றால் நான் காதலியின் ஆன்மாவைச் சேர்ந்தவன். இருமையை விலக்கி விட்டேன்.

இரண்டு உலகமும் ஒன்று என்று கண்டேன்; ஒன்றை நான் தேடுகிறேன், ஒன்று எனக்குத் தெரியும், ஒன்றை நான் காண்கிறேன், ஒன்றை நான் அழைக்கிறேன். அவனே முதல்வன், அவனே கடைசி, அவனே புறம், அவன் உள்ளம். “யா ஹு”1 மற்றும் “யா மேன் ஹு” தவிர வேறு யாரையும் எனக்குத் தெரியாது.

”நான் லவ்ஸ் கோப்பையில் போதையில் இருக்கிறேன், இரண்டு உலகங்களும் என் கன்னத்தில் இருந்து வெளியேறிவிட்டன. (அரபியில் உள்ள இந்த எழுத்துக்கள் கடவுளின் ஹீப்ரு பெயரை உச்சரிக்கின்றன.

) – ஷுன்ரியு சுஸுகி, ஜென் மாஸ்டர் (1904-1971) பாடங்களில் இருந்து, இது ஒரு ஜென் மாஸ்டர் மூலம் கீதா என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்ட தூய அத்வைதம். அவளைப் பற்றி ஏதோ மிகவும் ஜென் இருந்தது.

அவளுடைய அற்புதமான புன்னகைக்கும், அவளது சிரிப்புக்கும், அவளது சரிபார்க்கப்பட்ட கண்ணீருக்கும் கீழே, மிகவும் மர்மமான, இடமில்லாத, காலமற்ற ஒன்று இருந்தது. எழுத்தாளர் முன்னாள் நிர்வாகி, இராஜதந்திரி மற்றும் கவர்னர் ஆவார்.